Świętowanie życia - Ewa Woydyłło

 

 

Autor: Ewa Woydyłło
Tytuł: Świętowanie życia
Rok wydania: 2025
Ilość stron: 496
Format: 143x205 mm
ISBN: 978-83-08-08803-6

Piękna, twarda okładka i kolorowe brzegi zachęcają do sięgnięcia po książkę Ewy Woydyłło "Świętowanie życia. Są w niej zebrane trzy znakomite tytuły: "Sekrety kobiet", "Buty szczęścia" i  "Droga do siebie". Przyjazna dla oczu czcionka i znakomity styl pisania autorki to kolejne zalety tej pozycji. Porusza ona ważne kwestie m.in. depresji. Nie zawsze widać, że ktoś zmaga się z tą podstępną chorobą, czasami to wewnętrzna walka z myślami i codziennymi czynnościami, które stają się trudne. Niestety to ustrojstwo wraca, a jesień i wiosna to przeważnie ciężki czas dla chorujących. By walczyć z tą chorobą "Trzeba (...) czynić swe życie dobrym, ciekawym i wartościowym, po to by uwolnić się od poczucia jego bezsensu, rozważania nieodżałowanych strat i niewybaczonych krzywd".  Nie będzie łatwo, ale warto zawalczyć o siebie i o dobrostan. Przykłady z życia pomagają utożsamić się z poruszaną tematyką.

Kolejnymi kwestiami są zaburzenia łaknienia, alkoholizm czy starość. Oddzielnym zagadnieniem jest praca nad związkiem i naprawa relacji lub (w zależności od sytuacji) rozstanie i stworzenie czegoś innego, co może być piękne. Jeśli w rodzinie występuje jakakolwiek przemoc (fizyczna, słowna, ekonomiczna czy emocjonalna) to odnowienie więzi niestety jest niestety niemożliwe. 

Warto zwrócić uwagę na podrozdział dotyczący godnego przeżycia starości. Zamiast skupiać się na jej złych stronach, lepiej poszukać czegoś co sprawia przyjemność, co jest dobre, a jednocześnie unikać rozmów o chorobach czy narzekania.

Mnogość poruszanych zagadnień sprawia, że każdy czytelnik znajdzie coś dla siebie.

Autorka zwraca uwagę na bardzo ważną rolę śmiechu w życiu. 

"Są już na świecie szpitale, gdzie do chorych na raka i inne ciężkie choroby kilka razy w tygodniu sprowadza się komików i cyrkowców po to, by wywołać u pacjentów głośny śmiech (...). Stwierdzono, że chorzy poddawani regularnie "śmiechoterapii" szybciej zdrowieją, potrzebują mniej środków przeciwbólowych i ogólnie lepiej się czują."

Innymi zagadnieniami są przyjaźń, noszenie masek czy kwestia radzenia sobie w trudnych chwilach. Autorka pisze zrozumiałym językiem o prostych, a jednocześnie ważnych kwestiach. Świętowanie i celebrowanie chwil może uczynić nasze życie lepszym. Książka nie ma ograniczeń wiekowych, dedykowana jest dla osób, które chcą coś zmodyfikować w swoim życiu, bogate doświadczenie zawodowe autorki jest pomocne przy wskazaniu kierunku zmian.

Bardzo dziękuję za egzemplarz książki Wydawnictwu Literackiemu.

Wszystkiego najlepszego! Jak dbać o własne szczęście - Ewa Woydyłło

  

Autor: Ewa Woydyłło 

Tytuł: Wszystkiego najlepszego! Jak dbać o własne szczęście

Rok wydania: 2025

Ilość stron: 216

Format: 123x197 mm

ISBN:  978-83-08-08641-4

Książka Ewy Woydyłło jest jubileuszowa - 15., ale to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Psycholożka i terapeutka napisała ją bez trudnych analiz naukowych i profesjonalnych terminów, przystępnym językiem, z przykładami z życia. Książka trafiła do mnie w idealnym momencie, gdy prawie wszystko widziałam w czarnych barwach, Autorka udowodniła, że szeroko pojęte szczęście nie przychodzi samo, że trzeba zadbać o dobrostan emocjonalny i pomyślne okoliczności, by osiągnąć spokój i radość.

Często skupiamy się na niewłaściwych emocjach, prowadząc do pogorszenia stanu psychicznego i co za tym idzie fizycznego.

"Z wszystkich badań dotyczących satysfakcji życiowej wynika, że dobre stosunki z bliskimi są najważniejszym warunkiem osiągnięcia trwałego szczęścia i spełnienia. (...) Mają one kluczowe znaczenie także dla zdrowia, mniej więcej takie jak czyste powietrze i racjonalna dieta."

Rozszerzyłabym słowa z powyższego cytatu na wszystkich ludzi. Autorka zwraca uwagę, że nie warto rozpamiętywać złej przeszłości, bo tego się już nie naprawi. Pamiętajmy, że żyjemy tu i teraz, skupmy się na porządkowaniu bieżących spraw, na tym, by dobrze przeżyć dany nam dzień, by kolejnego dnia nie żałować, że czas przeciekł między palcami, że nic dobrego się nie zrobiło. Okazujmy empatię i miłość zamiast wrogości i zemsty.

"(...) przewidywanie najgorszego, rozpamiętywanie nieszczęść i opowiadanie o dolegliwościach są niekorzystnym nawykiem, pogarszającym nie tylko humor, ale również zdrowie i relacje z ludźmi."

Złość zaburza funkcjonowanie organizmu, zabiera energię i powoduje złe samopoczucie. Autorka poleca, by zadbać o odzyskanie pogody ducha, wskazuje, że milczeniem nie rozwiążemy problemów, ale drogą do dobrostanu własnego i innych  jest wybaczenie.

W książce Ewy Woydyłło znajdziecie prostą i rewelacyjną receptę na to, jak zadbać o szczęście, które jest bezcenne. Myślę, że każdy znajdzie radę dla siebie, często nie zwracamy uwagi, że sami sobie pogarszamy samopoczucie myśląc źle o sobie czy o przyszłości.

Książka ma wygodny format, ułatwiający zabranie jej ze sobą w różne miejsca. Kończąc jej czytanie, aż żałowałam że nie ma więcej stron. Czułam się jakbym kończyła spotkanie z przyjaciółką, która zbyt szybko wychodzi. Pocieszam się, że mogę przeczytać wcześniejsze publikacje autorki i mam nadzieję, że powstaną kolejne.

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Literackiemu za egzemplarz.

Starość. O tym, co najważniejsze - Linn Skaber

Na różnych etapach życia mam dobry kontakt z osobami starszymi, w których towarzystwie czułam się bezpiecznie. Od lat przedszkolnych towarzyszyły mi te osoby i nie mam tu na myśli osób z rodziny.  Jako przedszkolak biegałam do starszej sąsiadki, w szkole podstawowej chodziłam około 3,5 km do kościoła ze starszymi paniami. Jako nastolatka pomagałam im w szpitalu i tak mi zostało, choć w tym roku po operacji to ja musiałam skorzystać z pomocy. W Żywym Różańcu jestem najmłodszą osobą. Do brzegu - przejdźmy do recenzji książki o ludzkich historiach.

Autor: Linn Skaber                                         

Tytuł: Starość. O tym co najważniejsze

Rok wydania: 2024

Ilość stron: 256

Format: 210x150 mm

ISBN: 978-83-08-08477-9

Książka to kolejna po "Młodości" i "Dorosłości" odsłona poszczególnych etapów życia. Każdą z nich można czytać oddzielnie w dowolnej kolejności. Skierowana jest dla osób w różnym wieku. Utkane z nitek życia opowieści skłaniają do refleksji. Czyta się ją szybko, jest bogata w grafiki, które "ocieplają" wizję starości. Forma krótkich opowieści umożliwia czytanie w wolnej chwili, między obowiązkami. Książka ma twardą oprawę, chroniącą przed zniszczeniem, strony są grubsze, z dobrej jakości papieru. 

Autorka ukazuje różne rodzaje starości - wśród bliskich czy w domu opiekuńczym, z jednej strony radosna, z drugiej gorzka, poruszony zostaje też wątek samotności. Opowieści skłaniają do rozmyślań o własnej przyszłości. Nie jest to poradnik jak opiekować się seniorem, o sprzęcie rehabilitacyjnym czy dodatkach finansowych. W książce znajdziecie opowieści o ludziach, którzy mogą być tuż obok nas.

"Bycie starym nigdy nie daje gwarancji, że jest się mądrym (...).Szczerze mówiąc, często jest na odwrót. Można powiedzieć, że dorastamy zgodnie z zasadami i prawdą, ponieważ nie jesteśmy na tyle bystrzy, żeby zrozumieć, iż właściwie każdy dzień jest nam dany po to, żeby zdziwić się bardziej tym światem, częściej słuchać innych."

"Aż pewnego dnia, kiedy ogarnie cię taka ciemność, że pomyślisz: teraz już tylko siąść i płakać, być może właśnie wtedy dostrzeżesz smugę światła daleko przed sobą. I to, co teraz wydaje się końcem świata,  okaże się najlepszą rzeczą, jaka ci się w życiu przytrafiła."

W końcowej części zostały umieszczone godne uwagi rady od starych dla młodych oraz rady od starych dla innych starych. "Starość. O tym, co najważniejsze" to książka, która przeprowadzi nas przez różne nastroje osób starszych oraz poszerzy nasze spojrzenie na własną przyszłość, o którą powinniśmy zadbać już dziś.

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Literackiemu za możliwość zrecenzowania książki.

Pozdrawiam serdecznie wszystkie osoby zaglądające, a szczególne podziękowania kieruję do komentujących. Kochani dziękuję za wsparcie, które bardzo mi pomaga. Życzę dobrych i spokojnych dni. - Lenka

Dawno temu w telewizji - Kamil Bałuk

Przychodzę do Was z recenzją premierową książki Kamila Bałuka "Dawno temu w telewizji". Wstyd się przyznać, ale nie słyszałam wcześniej o tym młodym, uzdolnionym człowieku.
Na początek trochę szczegółów o książce: 

Autor: Kamil Bałuk
Tytuł: Dawno temu w telewizji
Rok wydania: 2023
Ilość stron: 368
Format: 143x205
ISBN: 978-83-08-08070-2

Książka ma formę dwunastu wywiadów dotyczących dawnej telewizji, okładka nawiązuje do Telegazety z lat 90-tych. Rozmowy można czytać po kolei lub wybrane wywiady. Zaletą książki jest to, że czytanie możemy sobie dawkować, by dłużej delektować się wywiadami lub też czytać po kilka, jeśli jesteśmy ciekawi.

Dzięki Panu Kamilowi możemy poznać pracę np. Jacka Kawalca, Elżbiety Zapendowskiej, Cezarego Żaka czy Michała Fajbusiewicza. Rewelacyjne wywiady ukazują co rzeczywiście działo się za kulisami, jaką formę miały programy, na jaw wychodzą szczegóły z życia prywatnego. W książce pada też odpowiedź na pytanie czy popularność przynosi same pozytywne  efekty, czy też bywa męcząca. Można się dowiedzieć czy seriale szufladkują aktorów, czy Cezary Żak i Artur Barciś są przyjaciółmi, dlaczego Jacek Kawalec nie wystąpił w "Złotopolskich". Epilog to wywiad z autorem, o którym możemy dowiedzieć się wielu ciekawostek. Żałuję, że ta rewelacyjna lektura tak szybko się skończyła. 

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Literackiemu za możliwość zrecenzowania książki.

Pozdrawiam serdecznie i na koniec mam pytanie jakie polskie produkcje oglądaliście w latach 90-tych?

Zakręcona znajomość - Justyna Leśniewicz

Autor: Justyna Leśniewicz
Tytuł: Zakręcona znajomość
Rok wydania: 2021
Ilość stron: 288
Format: 142x205 mm
ISBN: 978-83-961331-2-0

To moje pierwsze i zarazem bardzo udane spotkanie z twórczością Justyny Leśniewicz. Młoda autorka ma na swoim koncie kilkanaście tytułów.

"Zakręcona znajomość" napisana jest z perspektywy głównej bohaterki - trzydziestoletniej Patrycji Nowak mieszkającej we wsi Leśniwce. 

"Dobijała mnie mentalność ludzi we wsi, nikt nikogo nie pytał wprost. Tylko wszystkie informacje usiłowano uzyskać od sąsiadów, a potem wychodziły plotki tak wielkie, że wstyd powtarzać."

Kobieta uważana jest za starą pannę, bo nie ma męża ani dzieci, posiada jedynie psa wabiącego się Kaja. Matka Pati naciska ją, by zmieniła stan cywilny. Czy knująca za plecami córki kobieta osiągnie swój cel? 

Zdradzę Wam jedynie, że wskutek wypadku kobieta poznaje mieszkającego w Warszawie Adama Poniedzielskiego. Do czego doprowadzi znajomość z mężczyzną posiadającym syna i obrączkę na palcu? Czy ich relacja z góry skazana jest na niepowodzenie, a może uda się ułożyć puzzle życia bohaterów? Odpowiedzi poszukajcie w tej pełnej tajemnic książce.

Duży plus dla autorki za poruszenie trudnego tematu dotyczącego dawców szpiku. Warto by zdrowe osoby pomyślały o rejestracji w DKMS jako potencjalni dawcy.

"Przecież to nic nie kosztuje, a może uratować ludzkie życie."

"W ludziach jednak było dobro, choć czasami trzeba było pobudzić ich do działania."

Mogę Was zapewnić, że książka jest znakomita. Porwała mnie od pierwszych stron, pozwoliła oderwać się od codzienności i poczuć dobre emocje. Powieść napisana jest lekkim językiem i przyjaznym dla oczu drukiem. Książka trzyma w napięciu, pełna jest życiowych mądrości. Idealna lektura na letnie dni.

Bardzo dziękuję Wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.

Na koniec mam do Was pytanie: Czy znacie twórczość Justyny Leśniewicz?

Pierścionek z cyrkonią - Krzysztof Piotr Łabenda

 

Autor: Krzysztof Piotr Łabenda
Tytuł: Pierścionek z cyrkonią
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 278
Format: 140x200 mm
ISBN: 987-83-8119-182-1

Niepozorna okładka, a w środku perełka - powieść o miłości napisana przez mężczyznę.  Nie jest to żadne ckliwe romansidło, ale książka o uczuciach, o problemie alkoholowym i jego wpływie na rodzinę oraz o życiu, które nie zawsze toczy się po naszej myśli. Znajdziecie w niej spektrum emocji z subtelnie podaną nutką erotyzmu.

Piotra Bonerskiego poznajemy jako dojrzałego mężczyznę, który stracił żonę w wypadku samochodowym. Nie jest to dla niego powód do rozpaczy, gdyż ich życie nie było usłane różami. Ewa zmagała się z problemem alkoholowym, który pozostawiał piętno na całej ich rodzinie. Małżeństwo żyło razem, ale jak by oddzielnie. Ich syn nie zaznał matczynej miłości. Przyznam się, że zupełnie nie polubiłam Ewy i nie rozumiałam jej postawy choćby na temat macierzyństwa.

Bohater wspomina swoją młodość i uczucie, jakie połączyło go z koleżanką z klasy. Pochodzili oni z dwóch różnych środowisk. Ojciec Małgosi był przeciwny temu związkowi i zabronił młodym spotykać się. Pułkownik Szorc, działacz Służby Bezpieczeństwa posunie się do różnych sposobów, by rozdzielić Gosię i Piotra oraz sprawi, że stracą ze sobą kontakt. Piotr z góry był na przegranej pozycji, tym bardziej że nie chciał, by dziewczyna musiała wybierać między nim a miłością i posłuszeństwem wobec ojca. Zmagania  z pułkownikiem Szorcem były jak walka z wiatrakami. 

Po wyjeździe Gosi z rodzicami do Maroka Piotr przeżywa trudne emocje oraz kryzys wiary. Czy dane będzie im jeszcze się spotkać, czy raczej ich życie potoczy się innymi torami? Jaką rolę odgrywa tytułowy pierścionek? Odpowiedzi poszukajcie w książce.

Na koniec dwa uniwersalne cytaty:

"Nikt też nie jest od początku do końca całkowicie zły ani też totalnie dobry. (...) Świat nie jest czarno-biały."

"(...) człowiek staje się martwy, gdy zgubi swoją wrażliwość."

Dziękuję Wydawnictwu za możliwość przeczytania tej powieści.

Pozdrawiam Was serdecznie i dziękuję za odwiedziny na moim blogu.
Trzymajcie się zdrowo. - Lenka

Zaczarowany świat - Bożena Balcerek

 

Autor: Bożena Balcerek
Tytuł: Zaczarowany świat
Rok wydania: 2019
Format: 150x210 mm
ISBN: 978-83-8119-444-0

"Zaczarowany świat" to zbiór rymowanek dla małego i dużego, dla każdego.  Warto przenieść się w krainę wyobraźni, do innego świata. Spotkać tam można m.in. mówiące kuchenne przedmioty, babcię rękodzielniczkę i zwierzęta mieszkające w zoo. Dodatkowo można poczytać wierszyki o popularnych imionach, które mogą być inspiracją przy kupnie prezentów. Bogata szata graficzna, przyjemny w dotyku papier i niezbyt duża objętościowo książeczka zachęcają do lektury, rymowanki mogą być też podstawą zabaw, na pewno każda buzia będzie uśmiechnięta. 

Adekwatnie do pogody wybrałam wierszyk "Ada":

Z torebeczką kroczy Ada
I tak myśli: "Czemu pada?".
Parasolkę więc dostanie.
Jak dostojnie, piękne panie.

Dziękuję Wydawnictwu za możliwość przeczytania książeczki.

Życzę Wam dobrego nastroju. Pozdrawiam serdecznie. - Lenka

Owoce czasu - Barbara Wójcik

 

Autor: Barbara Wójcik
Tytuł: Owoce czasu
Rok wydania: 2018 (egzemplarz roboczy)
Ilość stron: 78

Jakiś czas temu wzięłam udział w zabawie na blogu Basi i spotkał mnie niezwykły zaszczyt: wraz z wszystkimi uczestnikami zostałam obdarowana wyjątkowym tomikiem poezji. Cieszę się tym bardziej, że mam od Basi jeszcze jeden tomik. Basieńka jest bardzo utalentowaną i wrażliwą osobą, a na swoim blogu i w swoich pracach pokazuje piękno świata i zwraca uwagę na wartości religijne i patriotyczne, wielkim szacunkiem darzy dom rodzinny oraz swoich bliskich i przodków.

Basia sprezentowała mi tomik z autografem, co mnie niezmiernie cieszy oraz piękną pocztówkę. Wiersze pełne są życiowej mądrości, miłości i dobra.

"(...) bo wokół dzieją się cuda

wystarczy serce na oścież otworzyć."

Potrzeba

Trzeba przeżyć życie
żeby się nauczyć życia

trzeba wypić garnek goryczy

by umieć smakować jego słodycz

trzeba przetrwać każdą niestrawność

by odzyskać apetyt na życie

trzeba się mocno poobijać

by móc smarować obolałe miejsca

trzeba się dać poranić

by stać się samemu lekarzem

i trzeba umieć znaleźć lekarstwo

co zaleczy każdą ranę...

W trudnych czasach nie traćmy więc wiary w ludzi, w miłość oraz w przyjaźń. Doceniajmy darowany nam czas, by później nie żałować, szczególnie, że nie wiadomo ile go nam będzie darowane.

Droga miłosierdzia

Wędruję leśnymi ścieżkami miłosierdzia

znów idę po miłosierdzie

las zmienia barwy

i odchodzą w dal kolejne miesiące

a ja wędruję po miłosierdzie

z wiarą

z nadzieją

z miłością

będę prosić w nieskończoność.

Dary

Daj mi Boże dar rozumu

bo wciąż nie odróżniam ziarna od plew

i daj mi dar mądrości

bym pojęła rzeczy Boże

jeszcze proszę o dar rady

bo jak doradzać innym

gdy samemu się błądzi

i o dar umiejętności

przecież życie bywa nieprzewidywalne

proszę też o dar pobożności

wszak wpajała mi ją moja matka

i o dar bojaźni Bożej

bo nie chcę grzeszyć więcej

a na koniec proszę Cię o dar męstwa

bym mogła unieść te wszystkie dary.

Nie mogłam oderwać się od tomiku, a czytając wiersze miałam w oczach Basię i zdjęcia z jej cudownego ogrodu. Ma ona też piękny ogród duszy, jest nad wyraz skromna, a życiowy egzamin zdaje najlepiej jak potrafi.

Kochana Basiu z całego serca dziękuję za wspaniały dar prosto od serca. Ściskam mocno.

Was zachęcam do odwiedzenia bloga Basi.

Dziękuję, że jesteście i mimo, że znamy się wirtualnie, to w naszym blogowym świecie można dostać wiele życzliwości. Życzę Wam dobrych dni. - Lenka

Ostatni - Hanna Jameson

Autor: Hanna Jameson

Tytuł: Ostatni

Rok wydania: 2020

Ilość stron: 424

ISBN: 978-83-8015-950-1

Zapraszam Was do zapoznania się z recenzją intrygującej książki Hanny Jameson. 

Szwajcaria, leżący na uboczy hotel, cieszy się złą sławą. To właśnie tu rozegra się część wydarzeń, których narratorem jest amerykański historyk, który spisuje to, co się dzieje.

Zbombardowano Waszyngton, nastąpił atak nuklearny na Stany Zjednoczone. Świat, w którym dotychczas żyli bohaterowie, zupełnie zmienił swoje oblicze. Nie działają telefony, internet nie ma zasięgu. Brak informacji sprawia, że ludzie nie wytrzymują napięcia, część z nich popełnia samobójstwo.

"Wszystko, co było wcześniej, w naszym poprzednim życiu, pozostawało teraz bez znaczenia. Teraz żyliśmy z dnia na dzień i nie pamiętaliśmy już ludzi, których nienawidziliśmy, rzeczy, które nas denerwowały, psuły nam humor w internecie, statusów na Facebooku, na których widok przewracaliśmy oczami, filmików ze słodkimi zwierzątkami, na których płakaliśmy, batalii przeciwko dziennikarzom, prezenterom telewizyjnym, politykom, celebrytom. Wszystko to było nieważne."

Zatapiając się w lekturze, odczuwa się ciężar tego, co dzieje się w akcji.

"Zaczęło do mnie docierać, że raczej nikt nie powie mi, co robić. Rząd mojego  kraju przestał istnieć. Szkocja przestała istnieć. Setki tysięcy ludzi straciło życie (...).

Musiało upłynąć kilka chwil, gdy dotarło do mnie, że ludzie wokół mówią o kolejnych bombach, które wybuchły w Chinach, nieopodal Monachium i jeszcze gdzieś w Niemczech (...)."

Akcja zagęszcza się, gdy, w znajdującym się na dachu, zbiorniku z wodą zostaje odnalezione ciało kilkuletniej dziewczynki. Nie wiadomo kto jest sprawcą i czy nie znajduje się on wśród żywych osób. Dodatkowo w zaistniałej sytuacji rodzą się pytania o to, jak zachować się w sytuacji, gdy gatunek ludzki wymiera, ludzie zachowują się nielogicznie i irracjonalnie.

" Jedyną rzeczą, jak nam, ludziom, została i jaka może motywować nas do wstania rano z łóżka, jest dobroć, drobne przejawy ludzkiej dobroci, które powinniśmy sobie wzajemnie okazywać."

Zakończenie ten fascynującej i nie do końca wyjaśnionej historii zupełnie mnie zaskoczyło. Przyznam, że pojawiło się więcej pytań, niż odpowiedzi, a ja zastanawiam się, czy książka będzie miała kontynuację.

W trakcie lektury nasuwają się liczne pytania: Czy będziemy mieli się z kim pożegnać, gdy śmierć będzie nam zaglądać w oczy? Co zrobiłabym/ zrobiłbym w obliczu zagrożenia/katastrofy/wojny czy nawet przejmującego zimna? Sporo emocji i przemyśleń (zwłaszcza gdy takie sytuacje wydają się całkiem realne np. w obliczu epidemii koronawirusa czy skandali politycznych na świecie).

Było to moje pierwsze i zarazem bardzo udane spotkanie z twórczością autorki, zapewniające kilkugodzinną rozrywkę. Mimo że całość jest na bardzo wysokim poziomie, wychwyciłam kilka błędów, jednak nie wpływa to znacząco na odbiór książki.

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu:

Gdy opadły emocje - Aneta Krasińska

Autor: Aneta Krasińska
Tytuł: Gdy opadły emocje
Rok wydania: 2019
Ilość stron: 240
ISBN: 978-83-66201-21-7

Bardzo dziękuję za mój mały wielki sukces - zostałam ambasadorką książki Anety Krasińskiej "Gdy opadły emocje" .

Moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki okazało się bardzo udane. Przyznam się, że pisarka zupełnie mnie zaskoczyła, główny wątek poszedł w zupełnie innym kierunku, niż myślałam, a lektura wywołuje spore emocje (także po jej zakończeniu) i skłania do przemyśleń. Opisane wydarzenia są bardzo autentyczne i warto wyciągnąć z nich wnioski.

Jedna z bohaterek to moja imienniczka - Magda, jednak bliższa mi okazała się, być jej koleżanka Marcelina. Obie dziewczyny biorą udział w spotkaniu klasowy - niby grono znajomych osób, ale z drugiej strony jakby obcy sobie ludzie. Prorocze są słowa wychowawczyni:

"Wy, młodzi, ciągle za czymś gonicie. Macie dużo planów i zbyt mało czasu na ich realizację. W waszym wieku luksusem jest odpoczynek, w moim zdrowie. Nikt o nim nie pamięta, gdy jest młody, a później nie da się cofnąć czasu i nadrobić zaległości."

"Dzielą was doświadczenia, które zdobyliście, ludzie, których poznaliście, i myśli, którymi przez tyle lat nie dzieliliście się ze sobą."

Przeszłość kształtuje charakter i ma wpływ na teraźniejszość, czasem jedno zdarzenie może zmienić wiele, o czym przekonała się paczka przyjaciół. Czy jednak warto postawić wszystko na szali i ryzykować, by emocje wzięły górę nad rozsądkiem? Nie zdradzę Wam jakich wyborów dokonali bohaterowie, by nie odbierać przyjemności z lektury.

Jestem zachwycona znakomitymi opisami i stylem pisania autorki (w niczym nie przeszkadza mały chochlik, który wkradł się na stronie 53.). Już się cieszę, że niedługo będzie dostępna kolejna część - "Gdy nadeszło życie".

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu:

Podróże literackie. Mickiewicz - Agnieszka Zielińska

Autor: Agnieszka Zielińska

Tytuł: Podróże literackie. Mickiewicz

Rok wydania: 2019

Ilość stron: 112

ISBN: 978-83-8159-073-0

Nie lada zadanie postawiła sobie autorka, pisząc książkę o Wieszczu, ale wybrnęła z niego znakomicie.  Nie jestem to typowa literatura podróżnicza, ale fascynująca podróż śladami miejsc, które odwiedził i w których mieszkał Adam Mickiewicz.

Autorka porywa czytelnika w pasjonujące wojaże. Dzięki licznym zdjęciom (na części z nich można zobaczyć autorkę) i snutej opowieści poczułam się, jakby przyjaciółka opowiadała mi o swojej wycieczce (zaczynając od Zaosia, a kończąc w Stambule). Wartością dodaną są cytaty z dzieł Mickiewicza. Niewątpliwą zaletą jest różnokolorowe oznaczenie na marginesach miejscowości, które odwiedził Wieszcz.

Najbardziej zachwyciłam się muzeum w Zaosiu. Można w nim zobaczyć i sprawdzić jak działają XIX-wieczne przedmioty, a nawet przebrać się w strój szlachecki. Jest tam nawet słynna biała sukienka Zosi z "Pana Tadeusza". Cudownie musi być, poczuć klimat dawnych czasów. Przyznam się, że aż zazdroszczę młodzieży, którą autorka zabrała w to wspaniałe miejsce. Taka niezapomniana lekcja na pewno sprawiła, że uczniowie bardziej przychylnie spojrzeli na utwory Mickiewicza.

"Zaosie to jedno z niewielu miejsc, gdzie można przenieść się w czasy Rzeczpospolitej Obojga Narodów i poczuć ducha polskości na nie naszej już ziemi."

Niejednego zaskoczy fakt, że Paryż był niezbyt lubiany przez Wieszcza, a upust emocjom dał w "Panu Tadeuszu". Ze wstydem przyznaję się, że nie kojarzyłam tego fragmentu i bardzo dziękuję autorce za przytoczony cytat.

Z przyjemnością czytałam o pałacu w Śmiełowie, bo sama pochodzę z Wielkopolski.

"   W połowie sierpnia 1831 roku Mickiewicz przybył do majątku Antoniny i Hieronima Gorzeńskich w Śmiełowie i zatrzymał się tam na trzy tygodnie w roli rzekomego kuzyna właścicieli oraz nauczyciela ich synów. (...) Echa pobytu w tych stronach brzmią w pisanej dwa lata później epopei. Pierwowzorem Telimeny była podobno (...) Konstancja Łubieńska, siostra właścicielki Śmiełowa. Jej gorący romans  z poetą przerodził się później w przyjaźń. Po latach pani Konstancja opiekowała się nawet przez jakiś czas córką Mickiewiczów, Marią."

Obecnie w Śmiełowie znajduje się Muzeum im. Adama Mickiewicza.

Książka Agnieszki Zielińskiej jest idealna dla młodzieży, ale i też dla starszych osób. Warto, aby ta pozycja znalazła się w każdym polskim domu.

Cieszę się, że mają powstać następne tomy, a kolejny ma dotyczyć Sienkiewicza.

Zachęcam Was też do zajrzenia na blog autorki http://mojepodrozeliterackie.blogspot.com/.

Bardzo dziękuję Agnieszko za egzemplarz z autografem.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie i zachęcam do lektury tej znakomitej książki.

Mademoiselle Oiseau w Argentynii - Andrea de La Barre de Nanteuil, Lovisa Burfitt

Autor: Andrea de La Barre de Nanteuil, Lovisa Burfitt

Tytuł: Mademoiselle Oiseau w Argentynii

Rok wydania: 2019

Ilość stron: 136

ISBN:  978-83-08-06844-1

Data premiery: 13.03.2019 r.

To już trzecie spotkanie z tajemniczą Mademoiselle Oiseau. Czy ta część dorównuje poprzednim? Moim zdaniem jest najlepsza, bo pojawiają się intrygujące zagadki i odkrywane są karty z przeszłości.

Czytając, poczułam się jak na spotkaniu z przyjaciółką, która zabiera mnie w podróż do Argentynii (nie mylić z Argentyną), do miasta, w którym mimo szarości, wszystko jaśnieje srebrną poświatą. Tutaj spełniają się marzenia i sny stają się rzeczywistością.

Mademoiselle Oiseau zabiera w podróż Izabellę. Okazuje się, że to nie przypadek, iż poznała ona dziewczynkę, że odgrywa ona ważną rolę w jej życiu, że łączą je silne więzi. Sięgnijcie po książkę i odkryjcie kim są Maripoza i Baba. Poznajcie sekrety z przeszłości i odkryjcie tajemnice Mademoiselle Oiseau i Izabelli. 

Książka idealnie wpisuje się w wiosenne klimaty, piękne grafiki umilają lekturę, która jest idealna dla młodzieży, ale i też dla nieco starszych dziewczyn. Pozwólcie się porwać kartom książki i marzeniom, które są muzyką duszy.

"Wiosna ma w sobie coś specjalnego. (...) Brzmi jak Vivaldi, lecz jeśli bliżej przyłożyć ucho, słyszy się, że to nic innego, jak tylko III symfonia Brahmsa. Można się wtedy zastanawiać…"

Dla tych, którzy dotrwali do końca mała fotorelacja:

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu

Dziękuję, że nadal zaglądacie mimo mojej nieobecności. Pozdrawiam Was serdecznie. - Lenka

Marzycielki - Jessie Burton - Recenzja przedpremierowa

Autor: Jessie Burton

Tytuł: Marzycielki

Rok wydania: 2019

Ilość stron: 160

ISBN: 978-83-08-06825-0

Data premiery: 27.02.2019 r.

Nie ocenia się książki po okładce, ale ta ujęła mnie tanecznym krokiem i popłynęłam wraz z księżniczkami przez kolejne strony. Książka pomaga oderwać się od rzeczywistości i przenieść w inny, bajkowy świat. Polecam ją nie tylko dzieciom, ale i dorosłym szukającym lżejszej lektury i relaksu.

Przenosimy się do pałacu, w którym księżniczki żyją beztrosko, realizując swoje pasje, mimo że w królestwie dziewcząt nie traktowano poważnie (obojętnie czy były księżniczkami, czy nie). Dziewczęta, za namową swojej matki rozwijają swoje umiejętności. Król akceptuje taki stan, bo bardzo kocha ich matkę. Jednak królowa ginie tragicznie w wypadku samochodowym (bez obawy - czytelnik nie znajdzie żadnych przerażających opisów). Wychowanie dwunastu księżniczek spada na barki ojca, który zmienia się w tyrana niszczącego ich marzenia i zabierającego to, co sprawia radość.

"Po śmierci królowej Laurelii król Alberto stał się człowiekiem, który zjada całe ciasto, z nikim się nie dzieląc, i karze swoje córki, nawet gdy te w niczym nie zawiniły."

Zostaje im  odebrana swoboda, a pałac spowija smutek. Jedynie Frida się nie poddaje. 

"Śmierć matki nauczyła ją, że świat nie zawsze podporządkowuje się naszym życzeniom."

Królewskie córki zostają uwięzione w pałacowej komnacie, gdzie mają oczekiwać na pojawienie się godnych kandydatów na małżonków, w których cieniu mają pozostać. Król pozbawia księżniczki wielu rzeczy, ale mają one coś cennego, czego nie jest w stanie im nikt odebrać. Jaki sekret odkryją księżniczki i jak wpłynie to na ich życie? Odpowiedź znajdziecie w książce. Zdradzę tylko, że odgadłam finałowy podstęp, co nie odebrało mi przyjemności z lektury.

Niewątpliwym atutem jest nawiązanie do przedmiotów współczesnych takich jak m.in. telefon czy kabriolet. Książka porusza ważne kwestie dotyczące realizacji marzeń, prawa do wolności i szczęścia, przedstawia, czym jest dyskryminacja, siostrzana miłość i odwaga. Finał jest pozytywny i jak to w bajkach, dobro zwycięża. Lekturę umilają piękne ilustracje, dzięki którym łatwiej przenieść się w baśniowy świat. Dajcie się porwać tym klimatom...

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu

Pozdrawiam Was serdecznie i bardzo dziękuję za pozytywne komentarze pod poprzednim postem. - Lenka

Chłopakom, których kiedyś kochałam... - Małgorzata Budzyńska

Autor: Małgorzata Budzyńska

Tytuł: Chłopakom, których kiedyś kochałam...

Rok wydania: 2001

Ilość stron: 152

ISBN: 83-7227-943-8

Dziś kilka słów o książce, którą przeczytałam w styczniu, trafiła ona do mnie z drugiej ręki. Należy do literatury młodzieżowej, zawiera zabawne rysunki. Lekka w czytaniu,  ale szybko się o niej zapomina, ot przydał mi się taki odmóżdżacz w trudnych chwilach. Jedyny plus, że autorka przytacza cytaty nawiązujące do opisywanej akcji - perypetii pierwszej miłości Dominiki.

Pokrzepiam się cytatem z książki:

"Wszystko da się doprowadzić do pionu, ale dopiero w swoim czasie..."

Bardzo dziękuję za tyle ciepłych słów pod poprzednim postem, a szczególnie za Waszą obecność. Pozdrawiam serdecznie - Lenka

Zdrowaś, Maryjo! - brat Tadeusz Ruciński

Autor: brat Tadeusz Ruciński
Tytuł: Zdrowaś, Maryjo
Rok wydania: 2006
Ilość stron: -
ISBN: 83-7257-230-5

Prawdziwa perełka z drugiej ręki trafiła do mnie. Idealna na każdy czas, a tym bardziej wymowna była w okresie świątecznym.

Książeczka przeznaczona jest dla dzieci, ale ma tak piękny wierszowany tekst i cudne grafiki, że z przyjemnością nieraz jeszcze będę ją przeglądać. Na poszczególnych stronach jest nawiązanie do modlitwy Zdrowaś, Maryjo. Na końcu książeczki jest miejsce na rysunek dla Matki Bożej oraz zamieszczony cały tekst Pozdrowienia Anielskiego.

Książka jest pięknie wydana, szyta, w twardej oprawie, na papierze o większej gramaturze. Niestety obecnie ciężko zdobyć tę książkę.

Dziękuję za życzenia i ciepłe słowa płynące od Was.

Karteczkami będę stopniowo chwaliła się w styczniu.

Tymczasem życzę wszystkiego dobrego dla Was. - Lenka

Halo, Wikta - Katarzyna Pisarzewska

Autor: Katarzyna Pisarzewska
Tytuł: Halo, Wikta
Rok wydania: 2003
Ilość stron: 128
ISBN: 83-7311-868-3
Nr 4019

Książka trafiła do mnie z tzw. drugiej ręki. Przeczytałam ją jeszcze we wrześniu. Był to dla mnie trudny miesiąc, a lektura w sam raz na odstresowanie, choć nie zapadnie na dłużej w pamięci.

Główna bohaterka ma na imię Lena (już mi się podoba hihihi). Bardzo zaciekawił mnie wątek utraty pamięci i intrygowała mnie metamorfoza głównej bohaterki. Żałuję tylko, że nie został bardziej rozbudowany epizod dotyczący epilepsji. Choć został poruszony wątek kryminalny, nie jest on skomplikowany i książkę czyta się lekko. Muszę przyznać, że nie do końca jestem usatysfakcjonowana zakończeniem książki.

Może i nie jest to ambitna literatura, raczej typowe czytadło, ale czasami potrzeba czegoś dla odstresowania. Książkę czyta się szybko i jest idealna, gdy nie mamy wiele czasu na czytanie.

"Żyję w oku cyklonu, żyję w stadzie rekinów, piranii, wilków, hien i tarantuli, żyję w gnieździe żmij, os, szerszeni i sepów! I w takich okolicznościach straciłam pamięć! O bogowie, trzeba ją szybko odzyskać."

Coś jest w tym cytacie...

Dziękuję za ciepłe przyjęcie moich prac i za Waszą obecność.
Pozdrawiam cieplutko. - Lenka

Nie jesteś tu - Eugeniusz Kurzawa

Autor: Eugeniusz Kurzawa
Tytuł: Nie jesteś tu
Rok wydania: 1986
Ilość stron: 94
ISBN: 83-03-01343-2

Tomik wierszy trafił do mnie z biblioteki (w ramach akcji bookcrossing), egzemplarz ubytkowano ze zbiorów bibliotecznych. Skusiła mnie informacja na skrzydełku okładki, że autor (podobnie jak ja) pochodzi z Wielkopolski.

Tomik zawiera 62 utwory, ale tym razem raczej nie w moim guście, mimo że w niektórych wierszach poeta podejmuje próbę rozmowy z czytelnikami. Może to nie odpowiedni dla mnie moment na smutny wydźwięk niektórych utworów, które okazały się trudne i z nutką melancholii.

Tym razem spodobał mi się tylko jeden wiersz, który poniżej cytuję.


*  *  *
jeszcze jest możliwe przejście
pasami na drugą stronę ulicy
niektóre autobusy chociaż opóźnione
jeżdżą swoimi liniami
staruszek odwiedza codziennie piekarnię
gdzie dostaje sznekę z glancem
za darmo
przyjaciele są zdolni do poświęceń
myśli wędrują
słowo staje się ciałem
czasami jedno i drugie można kupić
odparzone plecy goją się
pamięć ma zdolność przechowywania i zapominania
jeszcze jest możliwe przejście na drugą stronę ulicy
i z powrotem
kochaj bliźniego


Cóż mogę dodać - ostatni wers wszystko podsumowuje i ja w tym miejscu bardzo Wam dziękuję za okazaną życzliwość, za odwiedziny na moim blogu i słowa, które tu zostawiacie.

Pozdrawiam milutko - Lenka

Holistyczne uzdrawianie tarczycy - Sabine Hauswald

Autor: Sabine Hauswald
Tytuł: Holistyczne uzdrawianie tarczycy. Jak skutecznie przywrócić naturalną równowagę hormonalną
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 280
ISBN: 978-83-7377-885-6

"Tarczyca jest wrażliwym "trybikiem" w wielkiej strukturze całego układu hormonalnego, odpowiedzialnym za subtelną regulację. Nie lubi ona stresu i ciężkich czasów. Tarczyca jest głosem naszej duszy."

Umiejscowiona pośrodku szyi tarczyca, swym kształtem przypominająca motyla, to bardzo ważny gruczoł, lecz nie zawsze doceniana jest jego rola. Warto zwrócić uwagę, że problemy z tarczycą dotykają nie tylko kobiety, ale również mężczyzn i dzieci.

W książce zostały ujęte wszystkie strefy życia, na które wpływa ten ważny gruczoł. Autorka opisuje swoje osobiste problemy z tarczycą. Nie jest to typowo naukowy poradnik, ale publikacja napisana zrozumiałym językiem. Poruszone zostały kwestie powiązania czakr z narządami oraz wpływu hormonów na działanie mózgu. Dokładnie omówione zostały rodzaje chorób tarczycy (w tym np. mało znane - choroba Gravesa-Basedowa czy choroba de Quervaina).

Poradnik zawiera bardzo przydatne kwestionariusze, które pomagają wstępnie ustalić, co  się dzieje w organizmie i konkretnie wskazać potrzebną diagnostykę laboratoryjną. Pytania łatwo zlokalizować, bo kartki je zawierające dodatkowo zostały oznaczone jasnoszarym kolorem.

Brak witamin wpływa na pracę tarczycy, a problemy z jej funkcjonowaniem mogą być przyczyną innych schorzeń. Warto zwrócić uwagę na nietolerancje pokarmowe i wspomóc pracę tego gruczołu lekami naturalnymi. Można się też wspomóc lekami homeopatycznymi.

"To, jaka dieta okaże się dla ciebie najlepsza, możesz i musisz stwierdzić samemu pod kierunkiem fachowca! Nasz organizm jest bardzo inteligentny - stale należy się weń wsłuchiwać i wczuwać. Co jednemu odpowiada, dla innego może okazać się niewłaściwe."

Na równowagę pracy tarczycy mają wpływ: metabolizm, równowaga systemu nerwowo-zmysłowego oraz różne strefy życia (rytm dnia i nocy, dotlenie organizmu, aktywność fizyczna, rytuały, relaks itp.).

"Warunkiem wstępnym jest to, abyśmy chcieli się rozwijać, z całego serca to potwierdzali i znaleźli odwagę, aby sensownie wyrazić siebie - i odlecieć!"

Książka napisana jest przyjazną dla oczu czcionką, która miejscami jest pogrubiona i ułatwia odnalezienie potrzebnych treści. Poradnik został podzielony na części i podrozdziały, które łatwo odszukać za pomocą spisu treści. Monochromatyczne motylki umilają lekturę. Jedyne do czego mogę się przyczepić to notatka o autorce, która została umieszczona pod koniec książki, ja bym ją dała na początek. Warto sięgnąć po tę książkę i wprowadzić zmiany w swoim życiu, a już na pewno należy pamiętać o regularnych badaniach.

Za egzemplarz poradnika bardzo dziękuję Wydawnictwu

Więcej informacji o książce można znaleźć na stronie Wydawnictwa.

Książkę można kupić m.in. tutaj: https://talizman.pl/index.php?controller=product&id_product=249450

Pozdrawiam Was serdecznie i życzę udanego weekendu. - Lenka